Όγκοι εγκεφάλου

(Ακολουθεί ένας αναλυτικός οδηγός. Για επιμέρους κεφάλαια σχετικά με κάθε είδος όγκου ξεχωριστά, μπορείτε να ανατρέξετε στον πίνακα περιεχομένων πάνω δεξιά, επιλέγοντας την καρτέλα "More").

• Οι όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος είναι η δεύτερη πιο συχνή μορφή παιδικού καρκίνου μετά τη λευχαιμία.
• Αποτελούν τον πιο συχνό συμπαγή όγκο στην παιδική ηλικία (αντιπροσωπεύοντας περίπου το 25-30% όλων των παιδιατρικών καρκίνων).
• Συναντώνται σε παιδιά κάθε ηλικίας, από τη βρεφική έως την εφηβική, με επίπτωση περίπου 5 έως 6 περιπτώσεις ανά 100.000 παιδιά ετησίως.

• Καλοήθεις: Αναπτύσσονται αργά και σπάνια εξαπλώνονται.
• Διηθητικοί: Έχουν την τάση να εισχωρούν στους γειτονικούς υγιείς ιστούς.
• Κακοήθεις (Καρκίνος): Αναπτύσσονται ταχέως και είναι επιθετικοί.

• Την ακριβή ανατομική τους θέση.
• Τον τύπο του ιστού από τον οποίο προέρχονται (π.χ. νευρογλοιακά κύτταρα).
• Τον βαθμό κακοήθειάς τους (Grade I έως IV).

• Τα αστροκυτώματα είναι συνήθως μη καρκινικοί, αργά αναπτυσσόμενοι όγκοι. Αυτά αναπτύσσονται συνήθως σε παιδιά ηλικίας 5 έως 8. Επίσης αποκαλούνται χαμηλού βαθμού γλοιώματα, και είναι οι πιο κοινοί εγκεφαλικοί όγκοι στα παιδιά.
• Το μυελοβλάστωμα είναι ο πιο κοινός τύπος καρκίνου του εγκεφάλου παιδικής ηλικίας. Τα περισσότερα μυελοβλαστώματα εμφανίζονται πριν από την ηλικία των 10 ετών.
• Τα επενδυμώματα είναι ένας τύπος όγκου εγκεφάλου παιδικής ηλικίας που μπορεί να είναι καλοήθεις (μη καρκινικοί) ή κακοήθεις (καρκινικοί). Η θέση και ο τύπος του επενδυμώματος καθορίζουν τον τύπο της θεραπείας που απαιτείται για τον έλεγχο του όγκου.
• Τα γλοιώματα του εγκεφαλικού στελέχους είναι πολύ σπάνιοι όγκοι που εμφανίζονται σχεδόν μόνο στα παιδιά. Η μέση ηλικία στην οποία αναπτύσσονται είναι περίπου τα 6. Ο όγκος μπορεί να αυξηθεί αρκετά σε μέγεθος πριν προκαλέσει συμπτώματα.

• Είναι εντονότεροι το πρωί κατά την αφύπνιση και υποχωρούν μετά από λίγες ώρες.
• Επιδεινώνονται με τον βήχα, την άσκηση ή την αλλαγή θέσης του σώματος.
• Ξυπνούν το παιδί κατά τη διάρκεια του ύπνου, ιδίως αν συνοδεύονται από έμετο.

• Αλλαγές στην προσωπικότητα ή τη συμπεριφορά.
• Δυσκολία στη συγκέντρωση, απώλεια μνήμης.
• Αυξημένη υπνηλία.

• Σταδιακή απώλεια κινητικότητας, αίσθησης ή μυϊκή αδυναμία σε ένα άκρο (χέρι ή πόδι).
• Απώλεια ακοής, συχνά συνοδευόμενη από ζάλη.
• Δυσκολίες στην ομιλία.
• Προβλήματα όρασης (απώλεια περιφερικής όρασης, διπλωπία).
• Προβλήματα ισορροπίας (αταξία) ή βάδισης.

• Στα Βρέφη: Προέχουσα (τεταμένη) πρόσθια πηγή, σημείο του "δύοντος ηλίου" (μάτια στραμμένα προς τα κάτω), απουσία ερυθρού αντανακλαστικού στο μάτι, θετικό αντανακλαστικό Babinski, ή διεύρυνση των κρανιακών ραφών.
• Στα Μεγαλύτερα Παιδιά: Ανώμαλη βάδιση, τάση να γέρνουν το κεφάλι μονίμως προς μία πλευρά, διαταραχές όρασης.

• Μαγνητική Τομογραφία (MRI) Εγκεφάλου: Η εξέταση εκλογής για απόλυτη λεπτομέρεια.
• Αξονική Τομογραφία (CT) Κεφαλής: Για γρήγορη απεικόνιση, ειδικά σε επείγουσες καταστάσεις.
• Οσφυονωτιαία παρακέντηση: Για εξέταση του Εγκεφαλονωτιαίου Υγρού (ΕΝΥ).

• Νευροπλοήγηση: Εικόνα μέσω υπολογιστή (ένα ιατρικό "GPS") για απόλυτη ακρίβεια.
• Διεγχειρητική MRI και Υπέρηχος: Βοηθούν στην απεικόνιση ενόσω το χειρουργείο βρίσκεται σε εξέλιξη.
• Νευροενδοσκοπικές Τεχνικές: Ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι που επιτρέπουν την αφαίρεση όγκων μέσα από πολύ μικρές οπές, προσφέροντας ταχύτερη επούλωση, λιγότερο πόνο και μικρότερη παραμονή στο νοσοκομείο.

• Ακτινοθεραπεία: Χρήση υψηλής ενέργειας για την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων. Σημαντική Σημείωση: Ιδιαίτερη θέση στην παιδιατρική ογκολογία κατέχει η Ακτινοθεραπεία Πρωτονίων. Αυτή η εξελιγμένη μέθοδος στοχεύει αποκλειστικά τον όγκο, προστατεύοντας τον υγιή αναπτυσσόμενο εγκέφαλο του παιδιού. Παρέχεται σε εξειδικευμένα κέντρα παγκοσμίως. (Περισσότερες πληροφορίες στην καρτέλα "Ακτινοθεραπεία Πρωτονίων").
• Χημειοθεραπεία: Φαρμακευτική αγωγή, απαραίτητη κυρίως για επιθετικούς όγκους (π.χ. Μυελοβλάστωμα).

• Κορτικοστεροειδή (κορτιζόνη) και Διουρητικά για μείωση του οιδήματος.
• Αντιεπιληπτικά φάρμακα για πρόληψη ή έλεγχο σπασμών.
• Αναλγητικά για τον πόνο.